obracać się


obracać się
obracać się I – obrócić się {{/stl_13}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wykonywać ruch obrotowy wokół własnej osi; okręcać się; być obracanym, kręcić się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Obróć się wkoło! Śmigła obracały się wolno. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przemieszczać się po obwodzie koła': {{/stl_7}}{{stl_10}}Obracać się na karuzeli. Dzieci, trzymając się za ręce, obracały się w kółko. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zmieniać swe ustawienie w stosunku do czegoś; odwracać się, przewracać się, przekręcać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Obróć się plecami do wiatru. Obróciła się na drugą stronę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zmieniać się w coś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Jego plany obróciły się w nicość. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}obracać się II {{/stl_13}}{{stl_33}}'chadzać dokądś, bywać gdzieś, przebywać w jakimś środowisku':{{/stl_33}}{{stl_10}}Obracać się w kołach rządowych. Obracała się w środowisku artystów. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • obracać się — 1. Coś obróciło się (obraca się) przeciwko komuś «coś świadczy przeciwko komuś lub jest w kogoś wymierzone»: Ale terror, niezależnie od tego, jak wiele zadaje ran, na dłuższą metę obraca się przeciwko tym, którzy go stosują (...). Więź 10/1991. 2 …   Słownik frazeologiczny

  • obracać — ndk I, obracaćam, obracaćasz, obracaćają, obracaćaj, obracaćał, obracaćany obrócić dk VIa, obracaćcę, obracaćcisz, obróć, obracaćcił, obracaćcony 1. «nadawać czemuś ruch obrotowy, wirujący, kręcić coś (rzadziej kogoś), poruszać czymś w koło»… …   Słownik języka polskiego

  • obracać — 1. Obrócić coś w gruzy, w perzynę, w popiół itp. «zniszczyć coś całkowicie, zrujnować doszczętnie»: Atak na metro nastąpił, zanim Japonia zdążyła się otrząsnąć po szoku, jakim było styczniowe trzęsienie ziemi w rejonie Kobe. Tamten kataklizm… …   Słownik frazeologiczny

  • kręcić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} poruszać się wokół osi, obracać się wkoło, wirować; wprawić siebie (o ludziach, zwierzętach) lub zostać wprawionym (o przedmiotach) w ruch obrotowy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pary… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okręcać się – okręcić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} owijać się, oplatać się wokół czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sznur okręcił mu się wokół szyi. Groch okręca się wokół tyczki. Uwiązana koza okręciła się wokół kołka. {{/stl 10}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pokręcić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} kręcić się, obracać się, jeździć w kółko przez jakiś czas : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pokręcić się na karuzeli. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obrócić się — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}obracać się I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}obrócić się II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, obrócić sięcę się, obrócić sięci się, obrócić sięróć się {{/stl 8}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odwracać się – odwrócić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} obracać własne ciało w inną stronę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Odwróciła się od okna. Nie odwracaj się! – krzyknęła nauczycielka. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kręcić — ndk VIa, kręcićcę, kręcićcisz, kręć, kręcićcił, kręcićcony, kręcićceni 1. «nadawać czemuś ruch obrotowy, obracać w koło, wprawiać w wirowanie; poruszać czymś we wszystkie strony» Kręcić korbą (patefonu). Kręcić gałkami radia. Kręcić młynka… …   Słownik języka polskiego

  • ruch — m III, D. u; lm M. y 1. «zmiana położenia punktu materialnego (ciała) w stosunku do innych punktów dokonująca się w czasie; posuwanie się, przesuwanie się w pewnym kierunku» Ruch ciał w przestrzeni. Obserwować ruch spadającego przedmiotu. ∆ anat …   Słownik języka polskiego